Raceverslag: Xtrails Proloog Houffalize

Raceverslag: Xtrails Proloog Houffalize

Raceverslag: Xtrails Proloog Houffalize

Na de marathon van Antwerpen in april, was het afgelopen weekend tijd voor een nieuwe uitdaging in België: de Xtrails Zomereditie in Houffalize. De Xtrails is een etappewedstrijd waarbij de X staat voor extreme, dus dat geeft wel aan dat het niet al te gemakkelijk zou worden. In totaal liep ik (Erlinde) dit weekend 61.5 kilometer. De opening van het weekeinde op vrijdag was een proloog van 8km en 285m+ hoogtemeters.

De eerste etappe

De proloog was alleen voor de deelnemers die het weekeinde deelnemen aan het volledige Xtrails event. Deze etappe was bepalend voor het beginklassement. De drie andere wedstrijden op zaterdag en zondag waren wel opengesteld voor andere deelnemers die maar 1 afstand wilden lopen.

Klaar voor de start

Om 17:00 uur was de start van de Proloog. Omdat het een korte afstand was en relatief weinig hoogtemeters was ik van plan om flink gas te geven. De podium plek bij de Veluwezoomtrail smaakte naar meer. Al vreesde ik wel dat de concurrentie hier wel erg sterk zou zijn en dat het mijn kansen beperkt zou maken. Hoe dan ook, ik wilde lekker doorlopen en ik zou wel zien waar het schip zou stranden.

De organisatie liet voor de start weten dat we na 1,5 kilometer weer langs de start zouden komen en vanaf daar weer de heuvels in. Zo wist iedereen tenminste dat er geen fout in het parcours zat als ze na de eerste minuten weer langs de start kwamen.

Warm

Vrijwel gelijk na de start was begon het gelijk goed met een fikse klim. Het was super mooi weer, de zon scheen en het was warm, maar niet ideaal om te lopen. Toch had ik er niet heel veel last van omdat de temperaturen in Nederland de laatste tijd ook nogal extreem waren (30+ graden). Toen heb ik ook nog gewoon getraind, ik was er dus al een beetje aan gewend.

Flashback

Ik was redelijk voorin het deelnemersveld gestart en wist dat ik niet zo heel veel vrouwen voor me had, maar hoeveel vrouwen het precies waren, dat wist ik niet. Het lopen ging goed en ik kreeg een flashback van de Houffatrail die ik in december 2014 liep. Ik herkende een paar punten, wat leuk! Bij trailrunnen vind ik de beklimmingen gaaf, maar de afdalingen zijn het allerleukst. Misschien omdat ik ook erg van skiën houd, ben ik niet bang voor steile hellingen en kan ik behoorlijk snel naar beneden rennen.

IMG_20150711_193626

Inhaalmanoeuvres

Tijdens één van de afdalingen kon ik dan ook een snelle vrouw voor mij en mijn trainingsmaatje Jan inhalen. Tijdens de normale trainingen/ wegwedstrijden kan ik zijn snelheid niet evenaren, maar op deze trail lukte dat wel.  Vervolgens kwam er een stuk asfalt, wat ik wel verbazingwekkend vond op een trail, maar het was een mooi stuk om snelheid te maken. In de verte zag ik trainingmaatje Martijn lopen en ik probeerde hem ook nog in te halen, maar hij was me nog iets te snel. En.. op het asfalt werd ik ook weer ingehaald door Jan. Daarna was nog een supersteile afdeling naar beneden en het leek erop dat ik al bij de finish was.

Vierde plek

Dat klopte en het was een grote verrassing dat na ongeveer 7 km de trail er al op bleek te zitten. De organisatie had besloten om deze trail in te korten met het oog op de warmte. Een andere verrassing was dat ik als vierde vrouw over de finish was gekomen. Net geen podium plek dus. Ik was natuurlijk blij, maar baalde ook een klein beetje omdat ik had geweten dat ik vierde was ik nog iets harder had gerend en ik dan misschien wel op het podium was terechtgekomen.

Maar niet getreurd, want dit was de eerste dag en ik had zaterdag en zondag nog voor de boeg. Hoe deze races me vergingen zal ik in een ander verslagje delen. To be continued dus..

Geef een antwoord

11 + 5 =