Input your search keywords and press Enter.

Training recap: week 7

Deze week was een iets andere sportweek dan normaal gesproken. Hoewel ik tegenwoordig 4 keer in de week ‘moet’ lopen in verband met de marathontraining, lukte dat deze week niet. Maar wel met een hele goede reden: ik ging skiën in Oostenrijk! Hoe dat ging en of ik nog heel ben, dat lees je hier.

Maandag

Rustdag. Na in het weekend op op zaterdag 21 km en op zondag een 10 km (intervaltraining) te hebben gelopen, was ik blij dat het maandag even kon genieten van rust. Verder had ik ook spierpijn van de krachttraining van zondag, dus mijn spieren kregen een welverdiende break.

Dinsdag

Trainingsdag. Naast techniektraining stond er een fartlektraining op het programma. Fartlek is Zweeds voor “speed play” oftewel vaartspel. Een training met een spelelement dus. De trainer verzint onderweg wat wat je gaat doen en dat is een heel verschil met de opgelegde blok- of intervaltrainingen. Fartlek is dus speelser en totaal niet voorspelbaar, iets wat ik erg leuk vind aan zo’n training.

Woensdag

Omdat ik op donderdag op wintersport zou gaan, kon ik mijn normale hardloopschema niet volgen. Ik moest dus wat schuiven met het schema. Op woensdag deed ik daarom een blokkentraining van 16 km. ’s Avonds ging ik naar een vriendin in Rotterdam om daar te logeren, want we moesten de volgende dag al om 6:15 op Rotterdam Airport zijn.

Donderdag

Met in totaal 6 dames vertrokken we de volgende ochtend van Rotterdam naar Innsbruck. Omdat we een lang weekend (in plaats van een week gingen), was een reis met het vliegtuig wel zo snel en makkelijk. Na ongeveer 1,5 vliegen landden we in Oostenrijk. En wat was het mooi weer! Super toll.

PicMonkey Collage

Nadat we de 2 huurauto’s hadden opgehaald en boodschappen hadden gedaan, reden we naar ons appartement in Gerlos. We wilden zo snel mogelijk op de piste staan om te genieten van dit mooie weer, maar toen we onze huurski’s wilden ophalen, bleek de skiverhuur een siësta te hebben tussen 12:00 en 15:00. Ze waren gesloten. Aaarggghh! Na wat bel- en regelwerk konden we ergens anders ski’s huren en konden we ’s middags toch nog skiën.

Vrijdag

Ons plan was om om 9:00 uur in de skilift te zitten, maar vandaag werkte onze skischoenen ons tegen. In verband met het regelen van de andere ski’s hadden we donderdagavond onze skischoenen in de auto laten liggen. Dat bleek enorm onhandig, want de skischoenen waren nu bevroren, en we kregen ze (bijna) niet meer aan. Met behulp van de föhn ontdooide de schoenen en konden we ze uiteindelijk toch weer aankrijgen. Iets verlaat konden we in de gondel stappen. Het was weer een prachtige dag, strakblauwe lucht en een zonnetje. Het was zo mooi dat we op het terras konden lunchen zonder jas aan. ’s Middags was het tijd voor de après ski bij Seppi’s. Dansen op je skischoenen en een biertje in de zon, beter wordt het niet!

Zaterdag

Vandaag lukte het ons wel om op tijd in skilift te zitten. De weersvoorspellingen voor het weekend waren wat minder, maar ondanks dat er wat bewolking was, was het nog steeds mooi weer. Wel werd het met name aan het eind van de dag echt koud. Als versteende ijsblokjes zaten we aan het einde van de dag in de lift. Jammergenoeg was ik inmiddels ook verkouden te worden, dus voelde ik me niet helemaal top. Na een rustmomentje in ons appartement, gingen we nog een drankje doen in Luigi’s Turbo bar (haha!) en de Cin-Cin. De voornamelijk Nederlandstalige muziek in de Cin Cin is niet helemaal aan mij besteed en Jan Smit trad er ook op (O horror), maar gelukkig duurde dat optreden maar 10 minuten. Al was de tekst van het lied ‘Echte vrienden’, dat Jant(je) Smid zong, wel heel toepasselijk voor mijn (ski)vriendinnen: “Want echt vrienden die heb je niet voor even, die zijn er al het nodig is, al gaat het mis, je voelt je nooit alleen…” #Skicrewlove! 😉

run-waygirls

Zondag

Onze laatste dag in Oostenrijk was aangebroken. Voor 10:00 uur moesten we ons “Haus Tirol” verlaten, maar daarna konden we nog we nog skiën! Dat is het voordeel als je met het vliegtuig gaat, want we zouden rond 18:50 uur vliegen. Nog genoeg tijd om te genieten van alweer een super stralende dag. We konden weer op het terras lunchen, zo fijn. Dit keer koos ik voor de Spaghetti Bolognese. Om half 3 moesten we weer beneden zijn. Na de ski’s ingeleverd te hebben en onze normale kleren te hebben aangetrokken, reden we weer naar het vliegveld. Helaas was het tijd om te vertrekken.

Hoewel een skiweekend wat kort lijkt, hebben we alles uit deze dagen gehaald. Kaiserschmarren, blauwe pistes, lunchen en cappuccino in de zon, rode pistes, jägerthee, schnaps, skiwasser, goede grappen, slechte grappen, zwarte pistes, pizza om 22:30 uur, skiën.. en nog meer skiën. Gelukkig iedereen is heel gebleven en zijn we inmiddels weer veilig thuis. Op naar de Antwerpen Marathon!

20150214_102547-1024x576

You Might Also Like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

een + 18 =