Input your search keywords and press Enter.

Op de pijnbank of toch niet?

hmm...

Op de pijnbank of toch niet?

Vandaag, woensdag 19 november, was het tijd voor de Dry Needling. Stefanie moest er voor het eerst aan geloven. Deed het zeer of viel het reuze mee?

Pijn is fijn

Ik hield mezelf steeds maar voor “pijn is fijn”. Maar stiekem vond ik het toch wel spannend. Met naalden in je spier prikken, het klinkt niet heel erg aantrekkelijk. Maar als het effectief is heb ik het er voor over. Ik wil tenslotte ook dat ik snel weer kan hardlopen. Lekker buiten door de kou, heerlijk. Wat een gemis!

Na een hele dag gewerkt te hebben was het om 15.05 uur dan toch echt het uur van de waarheid. Walter mijn held, mijn fysiotherapeut, riep mij naar binnen. Daar gaan we dan 🙂

De behandeling

Als eerste werd er weer gezocht naar de knopen, de triggerpoints, wat ik jullie uitgelegd heb. Walter ging er natuurlijk weer heerlijk op duwen, potverdikkie. Voelt nooit lekker aan, ook zonder knopen niet. Maar het zal toch moeten gebeuren. Toen besloot hij dat er -in mijn linkerkant van mijn rug en bovenkant bil- een paar naalden in moesten. Geen idee hoe zoiets voelt, ik had mij op het ergste voorbereid. Ik hoorde alleen maar verhalen van andere mensen, de een nog erger dan de ander, dus ik wist niet beter dan dat zoiets echt zeer moet doen. Dus ik lag daar klaar om veel pijn te gaan lijden. Maar toen de eerste naald erin ging voelde ik niks geks. Je voelt alleen dat iemand beetje in je zit te roeren. Klinkt misschien heel raar maar zo is het toch echt. Toen ineens had hij een knoop te pakken. Dat voelde ik door mijn bil en been stromen naar mijn tenen. Maar geen pijnlijk gevoel. Ontspannen kon ik niet echt, überhaupt heb ik een ontspanningsprobleem. Ik kan mij niet zomaar overgeven aan iemand, op commando ontspannen. Dus nu ook weer. Ik spande mijn lichaam aan waardoor hij de naald er ook niet goed uit kreeg, die hield ik als het ware vast. Maar dat voel je ook helemaal niet.

Daarna kreeg ik nog even met een heerlijk apparaat een massage. Het leek wel een Powerplate dat op een aantal sportscholen te vinden is. Een trilplaat waardoor alles lekker los trilt. Vroeger stonden deze apparraten op mijn sportschool deze apparaten. Na het trainen ging ik standaard op dat ding zitten. Dat was heerlijk en natuurlijk erg goed voor mijn lichaam. Alles werd weer op de goede plek getrild. Nog even een paar stretchoefeningen en klaaaaar. Nu het moment van de waarheid. Kan ik weer mijn tenen aanraken zonder mijn knieën te buigen? Ja zeker wat een wonder.

Ik moet echt vaker stretchen, waar is mijn lenigheid gebleven 😉 Ieder geval is hij nu weer een beetje terug. Jeeeeejjjj!!

De naalden

Het zijn hele dunne flexibele en vooral LANGE naalden. Je hebt ook kortere maar die zijn bedoeld voor in bijvoorbeeld je schouders, arm, nek etc. Daar ligt de spier veel hoger, maar in je rug en bil moeten ze iets verder gaan willen ze bij je spier komen. Dus moeten de naalden ook langer zijn. De foto laat goed zien hoe lang de naalden zijn.

IMG_20141119_054324

De naalden worden in je huid getikt. Hiervoor is wel een kokertje nodig, want de naald is erg flexibel. Deze kun je niet in een rechte lijn naar beneden duwen. Vandaar dat het in een kokertje geplaatst wordt en op die manier in je lichaam word “geslagen”.

Hoe het nu voelt?

Het voelt nu beurs. Alsof ik allemaal grote blauwe plekken heb zitten op de plekken waar ik behandeld ben. Bij het bukken lijkt het net alsof iemand een pen in mijn onderrug duwt. Best een vreemd gevoel. Verder mag ik vandaag even niet sporten en moet ik veel water drinken. Als het morgen goed aanvoelt mag ik een stukje hardlopen. Dus owwwwwwww ik ben zo benieuwd naar morgen. Hoe het dan allemaal voelt. Mijn drang naar hardlopen word namelijk echt steeds groter en groter. Te lang geleden. Kan ik het nog wel?? Of moet ik van voor af aan beginnen ?? 😉 Nog maar 1 nachtje slapen en dan weet ik het antwoord.

You Might Also Like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

drie × vijf =