Input your search keywords and press Enter.

Blessure leed dat vertraging geeft

De blessure van Stefanie zit haar nog steeds te pesten. Ze heeft het SI-syndrooom. Het wat? Het SI- gewricht is een heiligbenengewricht die ervoor zorgt dat er een verbinding is tussen het heiligbeen en de bekkenhelft. Om precies te zijn het punt waar de wervelkolom met de botten verbonden is. Het SI- gewricht zorgt ervoor dat de belasting van het bovenlichaam naar de benen en heupen -en natuurlijk ook andersom- overgebracht wordt. Het is heel stug, van kraakbeen, dus bijna niet te bewegen. Het geeft je stevigheid aan je rug die iedereen nodig heeft. Maar het kan ook snel overbelast raken en gaan ontsteken.

SI- syndroom

Klinkt net alsof ik een ernstige ziekte heb. Gelukkig is dat niet het geval maar het zit mij wel in de weg met hardlopen. Op de onderstaande pictures kun je zien waar de pijn zit. Door plaatjes is altijd alles beter in te beelden 🙂

Shots

Dit weerhoudt mij dus om te kunnen hardlopen. Nu je de plaatjes ziet kun jij je vast indenken waarom. Het SI- gewricht hebben we namelijk nodig tijdens het hardlopen. Als daar een iritatie, ontsteking 0f iets zit veroorzaakt dat natuurlijk pijn die dus ook heel heftig kan zijn. Dat had ik de eerste 2 weken. Zo erg dat ik niet eens normaal kon lopen, zitten, liggen en staan.

Hardlopen

Gelukkig kan ik dat nu wel weer gewoon, maar hardlopen blijft een probleem. Donderdagochtend moest ik proberen te hardlopen. Wel binnen op mijn sportschool, waar mijn Fysiotherapeut ook werkt. Ik had geen zin in de loopband dus ik ging gewoon op de vloer rennen (bij mijn sportschool hebben wij daar gelukkig de ruimte voor). Het ging al stuk beter dan vorige week. Toen probeerde ik het ook alleen toen liep ik nog enorm kreupel en moest ik meteen stoppen. Deze week kon ik toch al wel wat meters maken. Ik liep 20 minuten. Wel iets langzamer dan mijn normale tempo. Maar goed, ik was al dolgelukkig dat ik even kon rennen. Pffffff ik mis het zo 🙁

2015

Helaas kost een blessure aan je SI- gewricht heel veel tijd. Het is nu een maand geleden, dus dat klopt ook wel. Ik heb nog nooit zo lang met een blessure gelopen. Ik hoop dat ik voor het nieuwe jaar weer normaal kan hardlopen. Dat ik het nieuwe jaar weer als nieuw kan beginnen. Dan kan het alleen nog maar beter worden in 2015. Dus fingers crossed.

Voor nu is het rustig aan opbouwen en proberen wat kan. Luisteren naar je lichaam, het is zo belangrijk maar tegelijkertijd ook zo frustrerend.

You Might Also Like

One Comment

  • Petra schreef:

    Stefanie, ik heb je een PM via FB gestuurd (maar ben geen vrienden met je, dus staat in aparte folder) met een vraag over je blessure.
    Groetjes Petra

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

10 − vier =